<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?>
<!DOCTYPE HAMSHAHRI SYSTEM "hamshahri.dtd">
<HAMSHAHRI>
<DOC>
<DOCID>H-750402-1S1</DOCID>
<DOCNO>H-750402-1S1</DOCNO>
<DATE>1996-06-22</DATE>
<CAT xml:lang="fa">ادب و هنر</CAT>
<CAT xml:lang="en">Literature and Art</CAT>
<TEXT>
جاودانگي در زندگي گروهي از طريق هنر 
نگاهي به نمايشگاه آثار هنري احمد طباطبايي 
موضوع آثار طباطبايي مورچگان هستند ولي در باطن چنين ظاهري، اين 
انسانهاهستند كه در هيبتي حشره گونه در تابلوهاي نقاشي نمايشگر 
گوشه هايي از زندگي خود هستند. 
مورچه اي را ديده ايم كه بار سنگين خودرا به دوش مي كشد و در بين راه 
خسته مي شود يا در نتيجه پيش آمدن يك حادثه اتفاقي بار از دستش رها 
شده و براي گريز از خطر آن را مي گذارد و فرار مي كند. اما ساعتي بعد 
به همان نقطه برمي گردد و بار را دوباره به دوش كشيده نفس زنان و 
عرق ريزان آن را به منزل او مي رساند مي داند كه اگر در ميان راه از 
بين رفت، يك مورچه ديگر با همان استعداد غريزه عملي را كه او شروع 
كرده به پايان مي رساند. پس او مي داند كه بعد از خودش نسل آينده اي 
وجود دارد كه بايد از مزاياي آن استفاده نمايد. چه داستان درازي، 
انتها و پاياني هم ميليونها ندارد سال گذشته، ميلياردها سال ديگر 
خواهد گذشت وهمين برنامه ميليونها بار ديگر تجديد مي شود. پس بايد گفت 
سير حيات و تكامل پايان ناپذير است. اسرار جهان پاياني ندارد. پس 
اگر بخواهيم به يك چيز پايان ناپذير برسيم چون انتهايي در بين نيست، 
به جايي نمي رسيم. (از كتاب مورچگان، نوشته موريس مترلينگ )
مورچگان در تابلوهاي نقاشي احمد طباطبايي جايگاه ويژه اي دارند. در 
نمايشگاهي كه از آثار اين هنرمند (اول تا 23 خرداد ) در نگارخانه برگ 
برپا شد 36 اثر با اين موضوع به نمايش عمومي درآمد. طباطبايي در 
مدت 18 سالي كه به نقاشي مي پردازد همواره بر روي موضوع مورچگان كار 
كرده است. وي درباره علت انتخاب چنين سوژه اي مي گويد: در يكي از 
روزهاي زندگي خود بسيار غمگين بودم و زماني كه به خواب رفتم، 
مورچه اي را ديدم. سپس تصميم گرفتم طرح آن را بكشم. اين كار به نظرم 
جالب آمد و از آن روز به بعد اين نوع طراحي را ادامه دادم كه در هر 
بار نقاشي در اين مدلها تغييراتي را ايجاد مي كنم، ضمن اينكه اين 
حشره به دليل زندگي منظمي كه دارد، برايم جذاب است. 
نظم يكي از اركان آثار نقاشي طباطبايي است. عليرغم موضوعات ساده، 
تركيببندي دو بعدي و تنوع كم در رنگ آميزي سطوح، استحكام طرحها و 
نقوش بر روي پرده اثر نشان از نظمي دروني دارد. اين نظم خود را در 
آناتومي و اندام مورچگان به نوع ديگري نشان مي دهد. مشخصه اصلي 
مورچگان دست و پا و تقسيم بندي سه گانه بدن آنها است و مهمتر آنكه 
روي شش دست و پا راه مي روند. اما در نقاشيهاي طباطبايي آنها روي دو 
پا مثل انسان مي ايستند. سرهايشان بزرگترين اندام بدنشان است و چشمها 
به طور اغراق آميزي در سرجا گرفته است. هدف نقاش از اين تغييرات در 
اندام مورچگان؟ چيست باآنكه خود نقاش گفته و از نقاشيها استنباط 
 مي شود، موضوع آثار طباطبايي مورچگان است اما در باطن چنين ظاهري، 
اين انسانها هستند كه در هيبتي حشره گونه در تابلوهاي نقاش نمايشگر 
گوشه هايي از زندگي خود هستند. آنها با اندام سياه خود در زمينه اي 
خاكستري بادكنكهاي رنگي به دست دارند و عروسي مي كنند. تغيير در 
اندام مورچگان باعث شده چهره و حالات سر و صورت تنها اندام بازگو 
كننده احساسات موضوع در تابلوي نقاشي نباشد بلكه تمام بدن اين 
 مورچه - انسانهاحسي را پديد مي آورند كه در تابلو سايه مي اندازد. 
احساساتي نظير به دام افتادن در دام يك عنكبوت، مادري كردن، تفاهم و 
دوستي. 
نكته ديگر، نقاشي درختان به صورت اسليمي هاي ايراني در حاشيه تابلوها 
با خطوط و رنگهايي زنده و شاداب است. اين نقشها در تقابل بصري با 
 مورچه - انسانهاست اما در يك هماهنگي دروني با مفهوم مورچه - انسانها 
به تصوير كشيده شده اند. رنگهاي شاد سبز با ميوه هاي سرخ، شكل انساني 
محيط را افزايش مي دهند اما اين مورچگان كه به طور گروهي در اين فضا 
به سر مي برند، يك اصل را مي دانند; جاودانگي در زندگي گروهي و انتقال 
احساسات به ديگران از طريق هنر است. همان راهي كه مترلينگ به آن 
اشاره كرد. 
</TEXT>
</DOC>
<DOC>
<DOCID>H-750402-2S1</DOCID>
<DOCNO>H-750402-2S1</DOCNO>
<DATE>1996-06-22</DATE>
<CAT xml:lang="fa">ادب و هنر</CAT>
<CAT xml:lang="en">Literature and Art</CAT>
<TEXT>
رويدادهاي هنري جهان 
نمايشگاه هنر در خدمت ديكتاتورها 
نمايشگاه ارتباط بين هنر وقدرت ديكتاتورها در اروپا درشهر برلين 
آغاز به كار كرد. به گزارش واحد مركزي خبر به نقل از شبكه خبري 
اروپا در اين نمايشگاه كه در موزه تاريخ آلمان برپا شده است 
ترتيبدهندگان با به نمايش گذاشتن آثار نقاشي و مجسمه سازي قصد دارند 
نشان دهند كه چگونه از آثار هنري در بين سالهاي 1930 و 1945 به عنوان 
وسائل تبليغاتي استفاده مي شد. در اين نمايشگاه سوءاستفاده هاي هنري 
هيتلر در زمان آلمان نازي، موسيليني در ايتاليا، سردمداران اتحاد 
جماهير شوروي، اسپانيا و همه ديكتاتورهاي بزرگ اوائل قرن حاضر در 
اروپا به نمايش گذاشته شده است. در اين نمايشگاه 500 اثر هنري به 
معرض نمايش گذاشته شده اند. 
نمايشگاه آثار پيكاسو در اردن ملكه اسپانيا (سوفيا ) به همراه 
ملكه اردن ( نور ) نمايشگاهي از آثار پيكاسو رادر گالري ملي اردن 
افتتاح كردند. 
اين نمايشگاه در پايتخت اين كشور، امان افتتاح شد و در آن آثار 
مختلف نقاش معروف اسپانيايي، پابلو پيكاسو به نمايش گذاشته شده اند. 
آثار مذكور جزء اموال موزه هنرهاي معاصر اسپانيا هستند و به مدت يك 
ماه در امان به نمايش گذاشته مي شوند. 
اين نمايشگاه بعد از توافق ميان انستيتو سروانتس و موزه مذكور برپا 
شده است. 
انستيتو سروانتس در مورد گسترش زبان اسپانيايي خارج از اين كشور 
فعاليت مي كند و در خاورميانه از دفاتري در كشورهاي اردن، لبنان، 
سوريه و عراق برخوردار است. 
تبديل خانه رودن به موزه 
خانه رودن مجسمه ساز مشهورفرانسوي واقع در يكي از مناطق آرام 
حومه پاريس به موزه تبديل شده اين است brillants خانه des
 Lavilla نام دارد و در آن صدها مجسمه گلي ساخته رودن كه از زمان 
مرگ او در سال 1917 به جا مانده است در معرض ديد عموم مردم قرار 
گرفته است. 
رودن اين خانه رادر سال 1895 خريد زيرا آرامش اين محيط را به 
كارگاهش واقع در هتل بايرون ترجيح مي داد. هم اكنون هتل بايرون به 
موزه رودن مشهور است و آثار برنزي و مرمر او در آنجا در معرض ديد 
علاقه مندان قرار اما دارد بازديد خانه رودن باعث مي شود كه تماشاگران 
بهتر از هميشه محيط كار او را حس كنند و با شرايط زندگي او آشنا 
 شوند. با وجود اين دو موزه هنوز حدود 6000 قطعه از آثار رودن در 
انبار هستند و به نمايش عمومي در نيامده اند. 
</TEXT>
</DOC>
<DOC>
<DOCID>H-750402-3S1</DOCID>
<DOCNO>H-750402-3S1</DOCNO>
<DATE>1996-06-22</DATE>
<CAT xml:lang="fa">ادب و هنر</CAT>
<CAT xml:lang="en">Literature and Art</CAT>
<TEXT>
برديوار نگارخانه ها 
گالري گلستان: 
نمايشگاه طرح و ساخت نقره وسنگ ثريا امانپور از 5 تيرماه 12تا
از ساعت 9 تا 12 16تا 20 و خيابان دروس شهيدكماسايي شماره 
. تلفن 2541589. 42 
نگارخانه آفرينش سرو: نمايشگاه آثار عكاسي شهريار توكلي و فرشيد 
 آذررنگ تا 5 تيرماه از ساعت 16 تا 20 ولي عصر كوچه ساعي 
فرهنگسراي سرو. 
نگارخانه آفرينش اميركبير: نمايشگاه نقاشي مرجان خسرونژادتا 
 تيرماه 11 از ساعت 9 تا 12 و 15 تا 19 پارك قيطريه فرهنگسراي 
اميركبير. تلفن. 2207051 
نگارخانه هنر ايران: نمايشگاه نقاشي محمدكاظم ويزواري از سوم تا 
نهم تيرماه. ساعت 9 تا 17 كارگر شمالي روبروي پارك لاله كوي 
شهيد صدوقي شماره. 927562 19 تلفن لا.
گالري هفت ثمر: نمايشگاه نقاشي هاي فاطمه وفايي نژاد تا روز 6 
تيرماه ازساعت 16 تا 20 خيابان كوه مطهري نور كوي پنجم 
شماره. تلفن 8731403 25 
نگارخانه تهران: نمايشگاه آثار نقاشي اساتيدمرحوم فتح الله عبادي 
و علي محمدحيدريان از ساعت 9 ضلع تا 15 شرقي دانشگاه تهران 
خيابان قدس. 
نگارخانه برگ: نمايشگاه نقاشي هاي غلامحسين نامي تا 15 تيرماه از 
9تا 12 ساعت و 16 تا.نرسيده 19 ولي عصر به ميرداماد دامن 
افشار. تلفن 8886629 
گالري ضرابي: نمايشگاه نقاشي ليدا خانچيان و پريچهر باقري صادقي. 
تا پنجم تيرماه. از ساعت 10 تا 12 و 16 تا. 20 پاسداران بوستان 2
 گيلان موحد2/2 2 شماره. تلفن. 239664 
نگارخانه آفرينش نور: نمايشگاه نقاشي فرشاد قانع تا هفتم تيرماه 
از ساعت 9 تا.ميدان 13 دوم صادقيه بلوار آيت الله كاشاني موسسه 
آموزشي فرهنگي نور. 
نگارخانه بامداد: نمايشگاهي از آثار نقاشي هاي مليحه و مهسا كاظمي 
از 8 تيرماه 14تا از ساعت 17 تا 20 خيابان استاد مطهري فجر
كوچه ماگنوليا شماره. تلفن 8830317. 35 
</TEXT>
</DOC>
<DOC>
<DOCID>H-750402-4S1</DOCID>
<DOCNO>H-750402-4S1</DOCNO>
<DATE>1996-06-22</DATE>
<CAT xml:lang="fa">اجتماعی</CAT>
<CAT xml:lang="en">Social</CAT>
<TEXT>
بازي را جدي بگيريم 
مطالعه اي مقدماتي پيرامون نقش بازي در زندگي اجتماعي و ساماندهي 
گردشگاهها 
حركت و شلوغ كردن جلوه اي ازلذت كودكانه است، سركوبومخالفت با 
جنب وجوش كودكان بتدريج آسيب رواني به بار مي آورد زمينهاي بازي 
بايد فعاليتهاي هنرمندانه و سازنده را در كنار بازيهاي پرتحرك تشويق 
و ترويج كند 
اشاره: چگونگي ساماندهي گذران اوقات فراغت و تامين فضاهاي 
فراغتي در شهرهاي بزرگ، روزبروز اهميت بيشتري در برنامه ريزي و 
طراحي شهري پيدا مي كند. اما اين موضوع با ابعاد مختلف اجتماعي، 
 فرهنگي، كالبدي، فني و مديريتي روبرو است كه روند برنامه ريزي را 
دشوار مي سازد. 
از اين نظر آشنايي با تجاربجهاني يكي از وسايلي است كه مي تواند در 
اين زمينه راهگشا باشد. 
مطلبي كه در پي مي آيد برگرفته از كتابزمين هاي بازي وفضاهاي 
تفريحي تاليف آلفردلدرمان وتراچل است كه توسط مهندسين مشاور 
زادبوم ترجمه شده است. 
انسان زماني بازي مي كند كه به مفهوم كامل كلمه انسان باشد و تنها 
زماني انسان كامل است كه بازي مي كند. 
فردريك شيلر 
بازي براي رشد رواني و بلوغ انسان اهميتي حياتي دارد. پي آمدهاي 
كمبود امكانات براي بازي فعال و خلاقه به روشني عبارتند از: تخيل 
 ناتوان، عصبي بودن و كج خلقي در بچه ها، اتلاف اوقات فراغت، اشتياق به 
 سرگرمي، حالات تهاجمي و سركشي در نوجوانان. 
البته مي توان جلوي بسياري ازاين تحولات و انحرافات نادرست را 
 گرفت، يا دست كم با ايجاد محيطي كه كودك بتواند اندوه و شادي خود 
را در آنجا بروز دهد، آنها را تخفيف داد. 
هيچكس براي بازي كردن هرگز نه خيلي بزرگ است و نه خيلي مسن. بازي، 
محرك فعاليت است. توان كار مولد از طريق بازي شكل مي گيرد. بازي 
مطمئن ترين تضمين براي رشد سالم كودكان و كمك با ارزشي در پرورش 
نوجوانان ماست. 
آيا بازي فقط به كودكستان و به زندگي روزمره جوانان اختصاص 
؟ دارد آيا بزرگسالان نيز نيازويژه اي به بازي و تفريح ندارندتا 
توانايي هاي فكري خود را دوباره توليد؟ كنند زندگي شهرهاي نوين، 
شديدتر از ايام پيش بر اعصاب و سلامت انسان فشار وارد مي آورد. سرعت 
زياد كار و اغلب يكنواختي آن، همراه با شتاب زندگي روزمره، موجب تهي 
شدن زندگي دروني انسان خواهد مگر شد اينكه فرصت هايي را براي 
دگرگوني و تجديد قواي خودش پيدا كند. منطقي و عقلايي كردن كار و 
خودكار شدن آن، در گرو داشتن اوقات فراغت بيشتر است. به عنوان مثال 
پنج روز كار در هفته، كاهش سن بازنشستگي. اين موقعيت نياز به 
فرصتهاي تازه براي فعاليت آفرينشي و بهره برداري مناسب از اوقات 
فراغت را مطرح مي سازد. در غير اين صورت صنايع سرگرمي (Industry
Entertainment) زيركانه اين وقت آزاد را پرخواهند كرد و به جاي 
تعادل بخشيدن به شرايط پرتب و تاب كاري، يك سرگرمي پرهياهو و پوچ را 
ارائه خواهند داد. 
با زندگي اعصاب خردكن روزمره شهرها، گسيختگي زندگي خانوادگي و اتلاف 
وقت انفعالي، بايد از طريق ايجادمحيطهايي خلاق، مقابله كرد تا 
بتوان توانايي هاي دروني انسان آسفالته شهري را تقويت نمود و 
پيوندهاي خانوادگي را استحكام بخشيد. بازي و فراغت، مشغوليتهاي 
فعالانه اوقات اضافي و كار خلاقه، به فضاي بازي به مفهوم واقعي كلام 
نياز دارد. تنها اتومبيلها نيستند كه براي عبور از كناريكديگر به 
فضا و جا احتياج دارند، بلكه كودكان نيز به همان اندازه كه به غذا و 
خواب نيازمندند، محتاج فضايي براي بازي هستند. آيا شهرهاي ما به 
زودي به نقطه اي نخواهند رسيد كه فضا براي بازي چنان محدود و تنگ شود 
كه تحمل ناپذير؟ گردد
اگر بخواهيم به اين پرسش كه فضاي بازي بايد در كدام قسمت شهر يا 
روستا قرار گيرد. پاسخي صادقانه بدهيم، بايد از مطالعه كودك و 
بازي هايش آغاز كنيم. ايجاد فضاهاي مناسب بازي، فقط وظيفه مقامات 
ساختماني يا اداره پاركهاي عمومي نيست. بازي و به ويژه بازي اطفال، 
به خانه، به اطاق نشيمن و محدوده اطراف خانه وابسته است و با 
زمينهاي بازي كه دور از خانه قرار دارند، هر چند نيز جالب باشد 
ارتباطي ندارد. 
فضاي بازي در خانه بنابراين، مساله فضاي بازي بايد در ابتدا در 
مجاورت آپارتمانها و محله هاي مسكوني حل شود. فضاي بازي (اطاق نشيمن، 
اطاق بازي و امثال آن ) دقيقا به اندازه اطاق خواب و اطاق غذاخوري 
ضرورت دارد. در خانه سازي فعاليت هاي بسيار زيادي در جهت تامين بهداشت 
جسماني صورت گرفته است. كمتر ساختماني ساخته مي شود كه تسهيلات حمام و 
دستشويي نداشته باشد. اما در مورد ايجاد شرايطي براي بهداشت و سلامت 
زندگي دروني و حفظ استحكام زندگي خانوادگي هنوز كارهاي بسيار زيادي 
را در طراحي خانه ها و برنامه ريزي شهرهاي آينده بايد انجام داد. 
بسياري از آپارتمانهايي كه براي خانواده هاي بچه دار ساخته مي شوند، 
بسيار كوچك و محدود اتاقهاي هستند كوچك اين مكانها فضاي لازم را 
تنها براي اثاثيه منزل فراهم مي آورند. 
بزرگسالان نيز اتاقهاي پر از اسباب را فشرده تر مي كنند. بنابراين 
فضايي براي انسان و فعاليتهايش باقي همچنين نمي ماند ساختمان سازي با 
مصالح سبك، علت بسياري از اختلافات و درگيريهايي است كه در مجموعه هاي 
آپارتماني رخ مي دهد. بازي كودكان در آپارتمان، موجب اعتراض همسايگان 
ولي مي شود با وجود همه اينها، آيا حركت و شلوغ كردن جلوه اي از لذتي 
نيست كه كودكان ما از زندگي؟ مي برند سركوب و مخالفت با حركت و جنب و 
جوش كودكان بتدريج آسيب رواني ببار مي آورد. اتاقهاي كودكان، به ويژه 
در خانه هاي مسكوني خانواده هاي پرجمعيت، منحصر به اتاقهاي خواب بچه ها 
و نه اتاقهاي بازي است. اين اتاقهاي كوچك در بهترين حالت، جاي دو 
تخت كوچك و يك ميز كشويي را ديگر دارند جايي به نام كف اتاق براي 
بازي باقي نمي ماند. مي توان به اين نتيجه رسيد كه زندگي كودكان منحصر 
به خوابيدن مي شود. به همين دليل است كه در برخورد با مساله اين قشر 
سني و خانواده در زمينه مسكن و خانه سازي بايد درك بيشتري داشت. در 
مرحله طراحي بايد موضوع بازي كودك در نظر گرفته شود و آپارتمان براي 
خانواده مانند آشيانه اي گرم و محيطي سرشار از دوستي و صميميت باشد. 
يكي از ارزشمندترين محلهاي بازي، اتاق نشيمن است و در اين مكان است 
كه بازيهاي اوليه خردسالان آغاز مي شود. ابتدا درگهواره و سپس در 
گوشه و كنار اتاق، مي توان بطور ماهرانه اثاثيه را به گونه اي چيد كه 
گوشه اي از اتاق نشيمن محل بازي و مختص طفل شود. در آنجا بايد به طفل 
امكان داد كه هر كاري مي خواهد انجام دهد. اينجا لازم نيست مانند ميز 
اتاق نشيمن دائما تميز و جمع آوري شود، تا درست وقتي كه كودك در حال 
جالبترين بازي از نظر خودش است، مزاحمش شويم. همچنين در اينجاست كه 
كودك مي تواند با جعبه، صندلي و يا تكه هاي پارچه اولين سرپناه خود را 
بسازد. 
ايجاد كنج هايي براي بازي و خلوت بچه هاكاري است كه معماران، طراحان 
داخلي و والدين بايد با يكديگر در زمينه آن همكاري كنند. به علاوه در 
زيرزمينهاي بلوكهاي آپارتماني و يا منازل تك خانواري بايد اتاقهاي 
سرگرمي را هرچه بيشتر ايجاد كرد. مثلا اتاقهايي كه موارد غيرضروري 
درنظر گرفته شده اند، مي توانند به اتاقهاي بازي نيز تبديل شوند. 
فضاي بازي در هواي آزادزمين بازي براي بچه هاي زير پنج سال بايد 
حتي الامكان به خانه و به صورت يك فضاي سبز محصور پيوست باشد، محلي 
براي بازي در هواي آزاد بدون اينكه مادران ناچار شوند كه محل كار 
خود را براي همراهي با بچه هايشان در محل بازي هر روزه ترك گويند. 
آنها بايد بتوانند طفل كوچك خود را به هنگام بازي از خانه مراقبت و 
نظارت كنند. كودك تنها زماني احساس مي كند كه در خانه است كه امكان 
بازي در مجاورت مادرش را پيدا كند. هميشه مي توان اين احساس كودكان 
را با حالت لانه حيوانات يا لانه پرندگان مقايسه كرد، يعني تنها جايي 
كه به طور غريزي در آنجا احساس ايمني و امنيت مي كنند. حتي بچه هاي 
بزرگتر نيز ترجيح مي دهند كه در مجاورت در خانه شان، اطراف محله شان 
و جايي كه براي آنها آشناست، بازي كنند. چنانچه پيوند نزديك ميان 
كودك و محيط آشناي او را ازبين ببريم، موجب بي ريشگي و ناآرامي در 
زندگي بعدي كودك مي شود. 
زمين بازي كودكستان زمين بازي كودكستانهاي جديد بايد طوري طراحي شود 
كه از همان آغاز به صورت فضاهاي بازي چند منظوره باشند، يعني بتوان 
از آنها به گونه هاي مختلف استفاده كرد، به طوري كه اين زمينها را 
بتوان به كودكان محله واگذاشت تا در اوقات آزاد خود در آنها بازي 
بديهي كنند است كه فعاليت كودكستان نبايد در اثر اين كار مختل شود. 
با كمي حسن نيت، مسلما مي توان راه حل هايي را يافت كه به ارزش فعاليت 
آموزشي كودكستان لطمه اي وارد نياورد، حتي وقتي كه زمين كودكستان را 
براي مقاصد ديگري مورد استفاده قرار بي ترديد مي دهيم توسعه اين گونه 
فضاها براي منظوري دوگانه بايد بسيار متنوع و سرشار از زندگي باشد. 
شرايط اكثر زمينهاي بازي كودكستاني را مي توان با مناسبتر كردن 
شرايط آنها براي بازي بهبود بخشيد. 
زمين هاي بازي براي بچه ها در تمامي گروههاي سني 
وقتي بچه ها بزرگتر مي شوند، طيف بازي هايشان از خانه و محيط مجاور 
آن فراتر مي رود. كودكان بزرگتر، بازيها و ورزشهاي رقابتي را ترجيح 
 مي دهند. مي خواهند فعال و سازنده باشند، بر امور تمركز كنند، اشياء 
را بيشتر بشناسند، در بازيهاي نمايشي شركت كنند و به كشف و 
ماجراجويي بپردازند. براي ارضاء تمامي اين تمايلات زمينهاي بازي 
بزرگتر از آنچه براي كوچكترها به كار مي رود، لازم است. درضمن، بازي 
بچه هاي بزرگتر شادتر، سرزنده تر است و سر و صداي بيشتري توليد مي كند. 
به همين دليل، زمين بازي بچه هاي بزرگتر نبايد خيلي به خانه ها نزديك 
باشد. 
بنابراين شبكه زمينهاي بازي مجموعه هاي خانه ها، مسكوني و كودكستانها 
بايدبا افزودن تعدادي از فضاهاي بازي وسيعتر براي استفاده بچه هاي 
بزرگتر ونوجوانان گسترش يابد. 
ادامه دارد 
</TEXT>
</DOC>
<DOC>
<DOCID>H-750402-5S1</DOCID>
<DOCNO>H-750402-5S1</DOCNO>
<DATE>1996-06-22</DATE>
<CAT xml:lang="fa">علمی فرهنگی</CAT>
<CAT xml:lang="en">Science and Culture</CAT>
<TEXT>
تخته سياه و غباري كه سترده نمي شود... 
اشاره; 
به رغم گسترش و توسعه روزافزون تكنولوژي آموزشي و استفاده وسيع از 
سخت افزارها و نرم افزارهاي كمك تحصيلي در فرآيند يادگيري 
دانش آموزان كشورهاي توسعه يافته، هنوز نقش تخته سياه و ساير تخته هاي 
آموزشي قابل تامل بوده و اثربخشي استفاده از اين ابزار در امر آموزش 
مفاهيم به كودكان در پژوهشهاي مختلف تربيتي به اثبات رسيده است. 
در آستانه شروع تعطيلات تابستاني و تا فرصت دو ماه و نيمه ديگري كه 
تا بازگشايي مدارس باقي است، نتايج كلي حاصل از يك پژوهش دانشگاهي 
درباره تخته سياه و تخته هاي آموزشي را در پي مي آوريم. اميد است 
مديران محترم مدارس و دست اندركاران امور آموزشي در برنامه هاي تجهيز 
و بهسازي فضاهاي آموزشي در تابستان، نيم نگاهي هم به تخته سياههاي 
مدارس كه هنوز مهمترين بخش از رسانه هاي يادگيري هستند، داشته 
باشند. 
امروزه نقش آموزش و پرورش در توسعه فرهنگي اقتصادي، و اجتماعي بر 
همگان پوشيده نيست و همه اذعان مي دارند، آينده هر كشوري در دست نظام 
تعليم و تربيت است. بنابراين سرمايه گذاري در آموزش و پرورش را 
سرمايه گذاري در سرمايه انساني مي نامند و اين سرمايه گذاري قطعا 
مي بايستي در مسيري باشد كه با نظارت و برنامه ريزي دقيق مديران و 
دست اندركاران تعليم و تربيت، كارآيي آموزش و پرورش را به نقطه مطلوب 
براي برساند نيل به اين هدف، در حال حاضر مكاني به غير از مدارس 
وجود ندارد. بدين سبب جوامع بايد در پي بهبود عناصر، عوامل و 
متغيرهاي دخيل در فرآيند آموزشي باشند. اكثر صاحبنظران تعليم و 
تربيت بر اين باورند كه معلم در جريان آموزش، يك ركن بنيادي است. 
نقش كليدي معلم در جريان ياددهي - يادگيري سبب شده است كه متخصصان 
تعليم و تربيت و صاحبنظران امر آموزش، بهبود كيفيت نظام آموزشي 
جوامع را به ميزان بسياري، مديون بهبود كيفيت عملكرد معلمان 
 بدانند. يكي از خواسته هاي قلبي هر معلم اين است كه تمام شاگردان، درس 
را در حد مطلوب و كامل فرا گيرند. با توجه به اين مطلب كه يادگيري 
از طريق حواس انجام مي شود و در بين اين %حواس 75 از طريق حس 
بينايي و 13 درصد از حس طريق شنوايي صورت مي گيرد ملاحظه مي شود كه 
با وجود صرف وقت زياد دركاربرد حس شنوايي، تاثير ناچيزي در ارتباط 
بايادگيري نصيب انسان مي شود. در حالي كه بابرنامه ريزي حساب شده 
و منطقي در كاربرد حواس مختلف از جمله بينايي، مي تواند. نتايج 
مفيدي رادر پي داشته باشد. نحوه استفاده صحيح از وسايل كمك 
آموزشي كه در هركلاس موجود است، مي تواند ما را در به كارگيري حس 
بينايي دانش آموز ياري دهد. معمولي ترين وسيله آموزشي موجود در يك 
 كلاس، تخته سياه است كه با شروع هر سال تحصيلي و قدم گذاشتن در كلاس 
به سراغش مي روييم و از همان آغاز با نوشتن كلام بسم الله الرحمن الرحيم 
آن را در امر آموزش يار و ياور خود راستي مي كنيم يك معلم، تخته 
سياه را تا چه حد به خدمت مي گيرد و در امر آموزش تا چه ميزان از آن 
استفاده؟ مي كند با پديد آمدن اين پرسش، طي يك تحقيق كه با حوزه 
ميداني مناطق 16 و 18 انجام گرفته است نتايج زير به دست آمده 
است: 
 درصد 99 از معلمان اظهار داشتند كه به تخته سياه به عنوان يك وسيله 
آموزشي موثر مي نگرند. 
 درصد 93 اظهار داشتند كه نور كافي و فضاي مناسبكلاس در نحوه 
استفاده از تخته سياه موثر است. 
 درصد 94 از معلمان بيان كردند كه تعميرات هر ساله تخته سياه ميل و 
رغبت دانش آموزان و معلمان را در استفاده از تخته سياه بالا مي برد. 
 درصد 100 معلمان اظهار داشتند كه اشتياق دانش آموزان در استفاده از 
تخته سياه بيش ازآنهاست. با توجه به نتايج به دست آمده، آيا بهتر 
نيست مسئولان نيز به تخته سياه به ديده يك وسيله آموزش موثر بنگرند و 
اين ياور هميشگي و عصاي دست معلم را در كلاس ناديده نگيرند و به رنگ 
و تعمير هر ساله آن توجه بيشتري داشته؟ باشند
آيا بهتر نيست مديران مدارس تعمير و رنگ هرساله تخته سياه را در 
سر فصل برنامه هاي كارتابستاني خود قرار بياييم؟ دهند در تابستان 
هر سال خستگي يك سال تحصيلي رااز روي تخته سياههاي مدارس بزداييم 
و با زدن رنگ و تعمير كردن آنها به استقبال سال تحصيلي جديدبرويم 
و بگذاريم اين وسيله آموزشي نيز در ابتداي سال، با ظاهري زيبا، 
پذيراي دانش آموزان در مدارس باشد. تخته سياه، وسيله اي موثر در 
انتقال پيام به دانش آموزان است. 
منيژه افشاري - كارشناس آموزش ابتدايي 
</TEXT>
</DOC>
</HAMSHAHRI>

