خانم زهره نقیبی دانشجو

شعری تقدیم به استادی که هرگز یادش فراموش نمی شود:

پرواز کلام گرم تو بر دل نشستَست

تو که زیباترین علم الیقینی

شرابی ناب از شعرت چشیدیم

تو که فخر همه ایران زمینی

از این خاک وطن پرواز کردی

تو بر ایران ما همچون نگینی

دفاعت بود جانانه از این خاک

تو تعبیر همان فتح المبینی

چگونه بگذرم زین خاک میهن

که دارد در دل خود نازنینی

به پرواز آمدی ای مرد، ای مرد

تو با ارواح قدسی هم نشینی

ز روی تو بشد خرم دل ما

تو آن زیبا ترین، زیباترینی

غمین شد جمله دانشگاه تهران

که داد از دست چون تو بهترینی